Umudunu kaybetmiyor

17 yaşında geçirdiği bir trafik kazasıyla görme yetisini kaybeden Mümin Çelik, Kemeraltı’nda çanta satarak geçimini sağlamaya çalışıyor. Bazen duyarsız vatandaşlara denk gelmesine rağmen Çelik, umudunu kaybetmiyor.

Eklenme: 15 Kasım 2017 - 09:22 / Son Güncelleme: 15 Kasım 2017 - 9:22 / Editör: Büşra Kılıç

Yusuf ÇAĞIRTEKİN- İlkses Gazetesi- Tarihi Kemeraltı Çarşısı’nda 11 yıldır çanta satarak geçimini sağlayan 55 yaşındaki görme engelli Mümin Çelik, zor şartlarda geçindiğini söyledi. 17 yaşında karıştığı bir trafik kazasının ardından 38 yıldır göremeyen Çelik, 688 Sokak’ta Kemeraltı Camii’nin karşısında, çanta satarak geçimini sağlıyor. Ailesinin ekonomik durumunun iyi olmadığını belirten Mümin Çelik, çalışmak zorunda olduğunu, çalışmazsa aç kalacağını bildirdi. Gözleri görmediği için kötü niyetli insanlar tarafından dolandırıldığını da belirten Mümin Çelik, “Sahte para verenler oluyor, bazen 20 TL dediğim çantaya, 5 TL verip gidiyorlar. Gözlerim görmediği için, elimden bir şey gelmiyor, güvenmek zorunda kalıyorum” dedi.

“ÇALIŞMAZSAM AÇ KALIRIM”

Etraftaki esnafın da çok sevdiği ve yardım etmeye çalıştığı Mümin Çelik, “ahtapot” lakabıyla anılıyor. Sevildiği için mutlu olduğunu söyleyen Çelik, “Sağ olsunlar. Sevdiklerinden lakap da takıyorlar. Ailemle birlikte yaşıyorum. Çalışmak zorundayım çünkü ailemin maddi durumu iyi değil. Gariban bir aileyiz. Geçinemediğim için çanta satıyorum. Yaklaşık 11 yıldır da bu işi yapıyorum. Küçük yaşlardan beridir çalışıyorum ve çalışmaya mecburum. Çalışmadığım zaman aç kalıyorum. Çantadan da çok büyük bir para kazandığım söylenemez. Üç beş kuruş gelirim oluyor. O da bazen beni kandırıyorlar. Gözlerim görmediği için sahte para verenler oluyor, bazen 20 TL dediğim çantaya, 5 TL verip gidiyorlar. Gözlerim görmediği için, elimden bir şey gelmiyor, güvenmek zorunda kalıyorum. Çevredeki esnaf bazen yardımcı oluyor” diyerek yaşadığı zor durumları gazetemize anlattı.

“İŞLER ÇOK KÖTÜ”

İşlerinin gün geçtikçe kötüye gittiğinden de şikâyetçi olan Mümin Çelik, “İşler kötüydü, daha da kötüye gidiyor. Zaten dediğim gibi üç-beş kuruş para kazanıyorduk, bu ara onu da kazanamıyoruz. Elimde yeterli sermaye olsaydı, birkaç çeşit çanta daha alırdım fakat o da yok. Bu çantaları satmaya çalışıyoruz. Buraya gelirken de baya zorluk çekiyorum. Buca’daki Akıncılar Mahallesi’nde oturuyorum. Otobüsle evime dönüyorum ama çok zor oluyor. Gidip geleceğim yolu ezberledim ama yine de insan çekiniyor. Sonuçta hiç göremiyorum. Bazen yanlış yerlere gittiğimiz de oluyor ama çok şükür sora sora bir şekilde yolumu buluyorum. Bir de 3 ayda bir aldığım maaş vardı. Artık onu da alamıyorum. Çalışmaktan başka çarem yok. Yetkililerden yardım bekliyorum. Gerçekten zor bir durumdayım” diye konuştu.